Najlepsza przeglądarka EXIF i kiedy jest potrzebna

Prawie każda lista „najlepszych przeglądarek EXIF” zaczyna się od polecenia pobrania. To odwrotność tego, czego potrzeba: wbudowane narzędzia obsługują pola, na których zwykle zależy ludziom, a wiedza o tym, gdzie dokładnie się kończą, jest bardziej przydatna niż ranking zamienników.

• iPhone: przesuń palcem w górę po zdjęciu albo dotknij ⓘ. Pełny opis krok po kroku.
• Windows: kliknij prawym przyciskiem, wybierz Właściwości, a potem kartę Szczegóły. GPS znajduje się na dole listy.
• macOS: otwórz zdjęcie w Podglądzie, naciśnij ⌘I, a potem karty Exif i GPS.
• Android: panel informacji w aplikacji galerii, choć zakres pokazywanych danych zależy od producenta.

Kroki dla komputerów stacjonarnych opisuje przewodnik po Windows i Macu, wraz z tym, czego Windows naprawdę nie potrafi: pokazać GPS jako kolumnę, po której można sortować. Chrome to wyjątek, bo nie ma w ogóle przeglądarki metadanych, więc odczyt danych EXIF z obrazu w Chrome wymaga zapisania pliku albo dodania rozszerzenia.

Te pola są ważne przy ustalaniu pochodzenia zdjęcia, a nie przy zwykłym przeglądaniu. Numer seryjny korpusu aparatu może połączyć zdjęcia opublikowane po latach pod różnymi nazwiskami, a żadna wbudowana przeglądarka na żadnej platformie go nie pokaże.

Trzy polecenia pokrywają większość potrzeb. exiftool photo.jpg wypisuje wszystko, exiftool -gps:all photo.jpg zawęża wynik do lokalizacji, a exiftool -G photo.jpg dopisuje do każdego znacznika blok, z którego pochodzi. Dzięki temu sprawdzisz, czy usunięcie metadanych faktycznie się udało, a nie zostawiło kopii w XMP. Filmy z telefonów to wyjątek: zapisują współrzędne jako znaczniki QuickTime, których -gps:all nie odczyta, więc sprawdzenie, gdzie nagrano film wymaga zapytania z symbolem wieloznacznym.

W przypadku całego folderu polecenie exiftool -csv -gpslatitude -gpslongitude -datetimeoriginal *.jpg > out.csv tworzy arkusz w tempie około 1 sekundy na 100 obrazów. To najszybszy sposób, by znaleźć w archiwum zdjęcia z geotagami.

Jeśli mimo to z niej korzystasz, najpierw sprawdź politykę przechowywania danych i traktuj wysłany plik jako trwale zapisany, bez względu na to, co obiecuje serwis. Szerszy obraz zagrożeń prywatności dotyczy tu tak samo jak wszędzie.

Ich prawdziwa zaleta to filtrowanie całej biblioteki, a nie oglądanie pojedynczego pliku. Pokazanie każdego zdjęcia zrobionego jednym obiektywem albo każdej fotografii z geotagiem z podróży to zadanie, którego żadna przeglądarka pojedynczych plików nie wykona dobrze.

Haczyk polega na tym, że edytory także zapisują metadane. Import folderu może dodać blok XMP, którego wcześniej nie było, co ma znaczenie, gdy sprawdzasz pliki, których pierwotny stan jest dla ciebie ważny. Zawsze pracuj na kopii. Te ślady działają w obie strony: pozwalają też sprawdzić, czy zdjęcie zostało edytowane przez kogoś innego.