En iyi EXIF görüntüleyici araçları ve ne zaman gerekir

Neredeyse her “en iyi EXIF görüntüleyici” listesi, bir program indirmenizi önererek başlar. Oysa işin doğrusu tam tersi: yerleşik araçlar insanların gerçekten merak ettiği alanları zaten gösterir. Bu araçların tam olarak nerede bittiğini bilmek, yedek araçların sıralandığı bir listeden daha çok işe yarar.

• iPhone: fotoğrafta yukarı kaydırın ya da ⓘ simgesine dokunun. Adım adım anlatım.
• Windows: sağ tıklayın, Özellikler'i seçin, Ayrıntılar sekmesini açın; GPS bilgisi listenin en altında yer alır.
• macOS: Önizleme'de açın, ⌘I tuşlarına basın, ardından Exif ve GPS sekmelerine bakın.
• Android: galeri uygulamasındaki bilgi paneli; ancak ne kadar ayrıntı gösterdiği üreticiye göre değişir.

Masaüstü yöntemlerini Windows ve Mac rehberinde adım adım anlattık. Windows'un gerçekten yapamadığı tek şey de orada yazıyor: GPS bilgisini sıralanabilir bir sütun olarak göstermek. Chrome'un durumu ise farklı: tarayıcıda hiç üst veri görüntüleyicisi yok. Chrome'da bir web görselinin EXIF verisini okumak için dosyayı önce kaydetmeniz ya da bir eklenti eklemeniz gerekir.

Bu alanlar göz gezdirmekten çok, bir fotoğrafın kaynağını araştırırken önem taşır. Bir kamera gövdesinin seri numarası, yıllar arayla farklı adlarla yayımlanmış fotoğrafları birbirine bağlayabilir; hiçbir platformdaki yerleşik görüntüleyici bunu size göstermez.

Üç komut ihtiyaçların çoğunu karşılar. exiftool photo.jpg her şeyi yazdırır; exiftool -gps:all photo.jpg yalnızca konum etiketlerine daraltır; exiftool -G photo.jpg her etiketin önüne geldiği bloğu ekler. Üst veri silme işleminin gerçekten işe yaradığını, yani bir kopyanın XMP içinde kalmadığını bu şekilde doğrularsınız. Telefon videoları istisnadır: koordinatları -gps:all ile okunmayan QuickTime etiketleri olarak saklarlar, bu yüzden bir videonun nerede çekildiğini bulmak için joker karakterli bir sorgu gerekir.

Bir klasörün tamamı için exiftool -csv -gpslatitude -gpslongitude -datetimeoriginal *.jpg > out.csv komutu, 100 görüntü başına yaklaşık 1 saniyeyle bir elektronik tablo üretir. Bir arşivde hangi fotoğrafların konum etiketli olduğunu bulmanın en hızlı yolu budur.

Yine de birini kullanacaksanız önce saklama politikasına bakın; ne yazarsa yazsın, yüklemeyi kalıcı sayın. Gizlilik açısından daha geniş tablo burada da her yerdeki kadar geçerlidir.

Asıl üstünlükleri tek bir dosyayı incelemekten çok, bir kütüphanenin tamamında süzme yapabilmeleridir: tek bir lensle çekilen her kareyi ya da bir gezideki konum etiketli bütün kareleri göstermek, dosya başına çalışan hiçbir görüntüleyicinin iyi yapamadığı bir iştir.

Tuzak şu: düzenleyiciler üst veriyi okumakla kalmaz, yazar da. Bir klasörü içe aktarmak, daha önce olmayan bir XMP bloğu ekleyebilir. Özgün hâlini önemsediğiniz dosyaları inceliyorsanız bu önemlidir, o yüzden her zaman bir kopya üzerinde çalışın. Bu izler iki yönlüdür: başka birinin bir fotoğrafı düzenleyip düzenlemediğini anlamanın yolu da bunlardır.